Όλιβερ Στόουν: Η «εξέγερση» της Μαϊντάν, «μια βρώμικη ιστορία πέρα για πέρα»

Ο διάσημος αμερικανός σκηνοθέτης Όλιβερ Στόουν γράφει για την «εξέγερση» της πλατείας Μαϊντάν στο Κίεβο, για τον ρόλο της CIA και για την αμερικανική εμπλοκή στην Ουκρανία:

Συγχωρήστε την απουσία μου τις τελευταίες εβδομάδες. Ένας συνδυασμός υπερβολικής δουλειάς, προετοιμασίας της ταινίας για τον Σνόουντεν σε Γερμανία και Αγγλία, ένα έκτακτο ταξίδι στη Μόσχα και ένα εξοντωτικό κρύωμα στο κεφάλι με έριξαν κάτω. Αναρρώνω στη διάρκεια των Χριστουγέννων στην Καλιφόρνια. Ο χειμερινός ήλιος βοηθάει.

Πήρα τέσσερις ώρες συνέντευξη από τον Βίκτορ Γιαννουκόβιτς στη Μόσχα για ένα νέο ντοκιμαντέρ στα αγγλικά που γυρίζεται από Ουκρανούς. Ήταν ο νόμιμος πρόεδρος της Ουκρανίας μέχρι που ξαφνικά έπαψε να είναι στις 22 Φεβρουαρίου αυτού του έτους. Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν στο ντοκιμαντέρ, αλλά φαίνεται καθαρά ότι οι λεγόμενοι «ελεύθεροι σκοπευτές» που σκότωσαν 14 αστυνομικούς, τραυμάτισαν περίπου 85 και σκότωσαν 45 διαδηλωτές δρούσαν για κάποιον άλλο, όχι για τους διαδηλωτές. Πολλοί μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένου του Γιαννουκόβιτς και αξιωματικών της αστυνομίας, πιστεύουν ότι αυτά τα ξένα στοιχεία εισήχθησαν από φιλοδυτικές παρτάξεις – και έφεραν το αποτύπωμα της CIA.

Θυμηθείτε το πραξικόπημα – «αλλαγή καθεστώτος» κατά του Τσάβες το 2002, όταν αυτός καθαιρέθηκε προσωρινά μετά τους πυροβολισμούς εναντίον διαδηλωτών, υπέρ και κατά του Τσάβες, που προέρχονταν από μυστηριώδεις σκοπευτές σε δημόσια κτίρια. Επίσης, ομοιάζει με μια τεχνική που χρησιμοποιήθηκε στις αρχές του έτους στη Βενεζουέλα όταν παραλίγο να πέσει η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση του Μαδούρο λόγω βίαιων επιθέσεων εναντίον αντικυβερνητικών διαδηλωτών. Δημιουργήστε χάος, όπως έκανε η CIA στο Ιράν το ’53, στη Χιλή το ’73 και αμέτρητα άλλα πραξικοπήματα, και η νόμιμη κυβέρνηση μπορεί να πέσει. Είναι η τεχνική ήπιας ισχύος της Αμερικής που ονομάζεται «Regime Change 101″.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, η «σφαγή του Μαϊντάν» παρουσιάστηκε από τα δυτικά ΜΜΕ ως το αποτέλεσμα μιας ασταθούς, βίαιης, φιλορωσικής κυβέρνησης υπό τον Γιαννουκόβιτς. Ο Γιαννουκόβιτς συμφώνησε την 21η Φεβρουαρίου με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τρεις υπουργούς εξωτερικών της ΕΕ να τον ξεφορτωθούν καθώς συμφώνησε για προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Την επόμενη μέρα η συμφωνία ήταν κενή νοήματος όταν νεοναζί εξτρεμιστές ανάγκασαν τον Γιαννουκόβιτς να εγκαταλείψει τη χώρα μετά από επαναλαμβανόμενες απόπειρες δολοφονίας. Την επόμενη μέρα σχηματίστηκε μια φιλοδυτική κυβέρνηση που αναγνωρίστηκε αμέσως από τις ΗΠΑ (όπως έγινε με το πραξικόπημα κατά του Τσάβες το 2002).

Μια βρώμικη ιστορία πέρα για πέρα, όμως στον τραγικό επίλογο αυτού του πραξικοπήματος, η Δύση επιμένει σε μια κυρίαρχη αφήγηση περί «Ρωσίας στην Κριμαία» όταν στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι «οι ΗΠΑ στην Ουκρανία». Η αλήθεια δεν μεταδίδεται από τα δυτικά ΜΜΕ. Είναι μια σουρεαλιστική διαστροφή της ιστορίας που εκτυλίσσεται και πάλι, όπως με την εκσταρτεία του Μπους για τα «όπλα μαζικής καταστροφής» του Ιράκ.
Για περαιτέρω κατανόηση, δείτε την ανάλυση του Pepe Escobar “The new European ‘arc of instability’”,http://bit.ly/1yBmpHa, που δείχνει αύξηση των ταραχών για το 2015, καθώς οι ΗΠΑ δε μπορούν να ανεχτούν την ιδέα μιας οποιασδήποτε ανταγωνιστικής οικονομικής ενότητας. Να δείτε ίσως και το“Untold History” Chapter 10 όπου συζητάμε τους κινδύνους παλιών αυτοκρατοριών που δεν επέτρεψαν την ανάδυση χωρών που θα μπορούσαν να τις ανταγωνιστούν οικονομικά.